ضریب بالاسری و تغییرات آن در نشریه ۴۳۱۱
در جداول فهرست بها و یا تنظیم آنالیز بهاء عملیات اجرایی، اعداد محاسبه شده تنها بیانگر بهای خام و بدون در نظر گرفتن برخی هزینه های پنهان میباشند، لذا بدین منظور عددی با عنوان ضریب بالاسری به بهای واحد محاسبه شده اعمال میگردد.
اهمیت این موضوع آنجا مشخص میشود که سازمان برنامه و بودجه کشور، مبحثی را به ضریب بالاسری اختصاص می‌دهد و در پیوست سوم فهرست بها کاملا به آن میپردازد.
هزینه هاى سرمایه گذارى که شامل موارد زیر است:
هزینه تنخواه در گردش پیمانکار, با توجه به وجوه پیش پرداخت که نزد پیمانکار است.
هزینه ناشى از وجوه نقدى آن قسمت از حسن انجام کار که نزد کارفرماست.
هزینه ضمانت نامه ها، که شامل موارد زیر است:
هزینه ضمانت نامه انجام تعهدات.
هزینه ضمانت نامه پیش پرداخت.
هزینه ضمانت نامه وجوه حسن اجراى کار
هزینه مالیات.
سود پیمانکار
هزینه هاى مستمر کارگاه, که شامل موارد زیر است:
هزینه دستمزد نیروى انسانى، سرپرستى عمومى کارگاه، دفتر فنى، ادارى، مالى و تدارکات، کمپ و کانتین و خدمات و حفاظت و حراست. همچنین، هزینه دستمزد سایر عوامل کارگاه که در قیمت ردیفهاى فهرست بها و هزینه تجهیز و برچیدن کارگاه، منظور نشده است.
هزینه نیروى انسانى خدماتى که در اختیار کارفرما و مهندس مشاور براى بازرسى و آزمایش قرار می گیرد.
هزینه سفر مدیران و کارکنان دفتر مرکرى به کارگاه و سایر نقاط براى کار مربوط.
هزینه تهیه نسخه هاى اضافى اسناد و مدارک پیمان.
هزینه غذاى کارکنان و کارمندان پیمانکار.
هزینه پذیرایى کارگاه.
هزینه هاى پست، مخابرات، ارتباطات، سفر مسئولان کارگاه و هزینه هاى متفرقه.
هزینه تامین وسیله ایاب و ذهاب کارگاه و وسیله نقلیه براى تدارکات کارگاه.
هزینه فتوکپى، چاپ، لوازم التحریر و ملزومات.
هزینه آزمایشهاى پیمانکار.
هزینه هاى تهیه مدارک فنى و تحویل کار، شامل :
هزینه هاى تهیه عکس و فیلم.
هزینه تهیه نقشه هاى کارگاهى ( Shop Drawings) در حد نیاز کار.
هزینه تهیه نقشه هاى چون ساخت ( As Built Drawings ).
هزینه هاى برنامه ریزى و کنترل پروژه.
هزینه هاى نگهدارى عملیات انجام شده تا زمان تحویل موقت.
هزینه هاى مربوط به امور تحویل موقت و تحویل قطعى.
برخی تغییرات بنیادی فهرست بهای واحد پایه رشته ابنیه درباره محاسبه هزینه بالاسری پیمانکاران در این بررسی اشاره شده است.
ضریب منطقه تا فهرست بهای واحد سال ۱۳۸۷ در پیوست ۴ پیش بینی گردیده بود، با ابلاغ فهرست بهای واحد پایه ۱۳۸۸، ضریب منطقه ای و پیوست مربوط از فهرست بهای واحد پایه حذف گردید، در حالیکه در سال ۱۳۹۴ بخشنامه مربوط به ضریب منطقه ای توسط سازمان برنامه و بودجه کشور ابلاغ گردید، اما پیوست مربوط در فهرست بها پیش بینی نگردیده بود، از سال ۱۴۰۱، در پیوست ۴ با عنوان ضریب منطقه، مجدد در فهرست بها احیا گردید.
دستورالعمل تجهیز و برچیدن کارگاه در فهرست بها تا سال ۱۳۸۷، در پیوست ۵ پیش بینی گردیده بود، با ابلاغ فهرست بهای واحد پایه سال ۱۳۸۸، دستورالعمل تجهیز و برچیدن کارگاه در پیوست ۴ لحاظ گردید. این مبحث به پیوست ۵ مربوط به دستورالعمل تجهیز و برچیدن کارگاه در نظر گرفته شده است.
پیوست مربوط به کارهای جدید در فهرست بها تا سال ۱۳۸۷، در پیوست ۶ پیش بینی گردیده بود، با ابلاغ فهرست بهای واحد پایه سال ۱۳۸۸، مفاد دستورالعمل مربوط در پیوست ۵ لحاظ گردید. در ابلاغ جدید به پیوست ۶ مربوط به دستورالعمل یادشده در نظر گرفته شده است.
در فهرست بهای واحد پایه سال های گذشته، مطابق با بند ۲-۱ دستورالعمل کاربرد، اشاره به کارهای عمومی رشته ابنیه و ابنیه صنعتی گردیده است، این در حالی است که عنوان صحیح رشته، فهرست بهای واحد پایه رشته ابنیه و عنوان صحیح رسته، رسته ساختمان و ساختمان صنعتی می باشد.
ساختار فصول فهرست بهای رشته ابنیه در سال های ۱۳۹۷ و ماقبل آن به این صورت بود که ساختار فصل شامل مقدمه فصل و ردیف های مربوط به آن فصل بود. یکی از تغییرات فهرست بهای رشته ابنیه در سال ۱۳۹۸، پیش بینی الزامات عمومی و پیش بینی الزامات مختص هر گروه، برای ردیف های هر فصل بود.
در دستورالعمل کاربرد فهرست بهای واحد پایه تا سال ۱۴۰۰، در صورتی که برای پرداخت ردیف های ستاره دار دستورالعملی نیاز بوده، بایستی توسط واحد تهیه کننده برآورد یا مهندس مشاور، مفاد مربوط تهیه و به انتهای مقدمه فصل اضافه گردد، در واقع این روند، مطابق با ساختار قدیم فصول فهرست بها یعنی فهرست بهای واحد پایه تا سال ۱۳۹۷، در نظر گرفته شده بود که هر فصل صرفا شامل مقدمه فصول و ردیف های مربوط می گردید.
این در حالی است که باتوجه به ساختار جدید فهرست بها و پیش بینی الزامات گروه های مختلف، دستورالعمل نحوه پرداخت برای هر ردیف ستاره دار، بایستی در گروه مربوط به همان ردیف ستاره دار درج می گردید، این موضوع در فهرست بهای رشته ابنیه سال ۱۴۰۱ مطابق با بند ۲-۱ اصلاح گردیده است.
انتخاب ضریب بالاسری در فهارس بهای پیشین ، مطابق با این که طرح عمرانی و یا غیرعمرانی بوده و نحوه واگذاری کار به طریق مناقصه یا ترک تشریفات (عدم الزام به برگزاری مناقصه) باشد، در برآورد هزینه اجرای کار اعمال می گردید.
در واقع در صورتی که طرح عمرانی و روش واگذاری کار به طریق مناقصه بوده، ضریب بالاسری ملاک عمل برابر ۱.۳ می باشد.
در صورتی که طرح عمرانی و روش واگذاری کار به طریق ترک تشریافت مناقصه (و یا عدم الزام به برگزاری مناقصه) بوده، ضریب بالاسری ملاک عمل برابر ۱.۲ می باشد.
در مقابل در صورتی که طرح غیرعمرانی و روش واگذاری کار به طریق مناقصه بوده، ضریب بالاسری ملاک عمل برابر ۱.۴۱ می باشد.
همچنین در صورتی که طرح غیر عمرانی و روش واگذاری کار به طریق ترک تشریافت مناقصه (و یا عدم الزام به برگزاری مناقصه) بوده، ضریب بالاسری ملاک عمل برابر ۱.۳ می باشد.
از سال ۱۴۰۱ در فهرست بهای واحد پایه رشته ابنیه، موضوع جدیدی با عنوان انحصار فرآیند مناقصات مطرح گردیده است.
براساس بند ط ماده ۲ قانون برگزاری مناقصات، انحصار در معامله عبارت است از یگانه بودن متقاضی شرکت در معامله که به طریق زیر تعیین می شود:
اعلان هیات وزیران برای کالاها و خدماتی که در انحصار دولت است.
انتشار آگاهی عمومی و ایجاب تنها یک متقاضی برای انجام معامله.
دیدگاه خود را بنویسید